Pretraga

Vesti

28 apr 2018Levački vino fest

U subotu 28. aprila sa početkom u 12 časova u parku ispred OŠ ,,Svetozar Marković” u Rekovcu održava se prvi ,Levački vino fest uz učešće dvadesetak vinarija i još nekoliko proizvođača lokalnih tipičnih proizvoda (sirevi, burad i vinov [ ... ]

+ opširnije
10 apr 2018TO Rekovac u studijskoj poseti Austriji

U okviru projekta Priprema dva regiona, (1) Srem (7 opština) i (2) Šumadija i Pomoravlje (13 opština) za osnivanje DMO-a, definisanje turističkog prostora i tehnička podrška subjektima koji prodaju destinacije u ciljanim regijama” od 24.03 [ ... ]

+ opširnije

Živadin Živadinović - Stručnjak za boje i platno

Živadin Živadinović se rodio 1944. godine u levačkom selu Lepojević, gde i sada živi. Slika od 1980. godine i o svom početku kaže: ”Prvi kontakt sa Jankom Brašićem imao sam u osnovnoj školi u Opariću, na časovima likovne sekcije koju je on vodio. Kada sam uradio prvih par slika uputio sam se njegovoj kući. Nakon reči ohrabrenja, koje mi je Janko uputio, nastavio sam sa radom. Koristio sam svaki slobodan trenutak da motive iz svakodnevnog života mojih seljana prenesem na platno.

Mislim da čovek koji živi na selu treba i da slika i da piše, da dokaže da se ispod grubih ruku krije smisao za lepotom i da treba da pokaže ono što ga krasi - dušu. Ja sam poljoprivrednik i slikar i obe delatnosti obavljam sa podjednakom ljubavlju. Napustio sam Poljoprivrednu školu u Rekovcu, i vratio se u Lepojević.

Volim da među ljudima gde stvaram i učestvujem na izložbama. Nema većih kritičara od porodice i familije. Treba se pokazati i pred komšijama, prijateljima, a kako si stariji sve ti više znači mišljenje ljudi kojima to nije profesija, nekog ko prepoznaje tvoj rad i seća ga na ono što je već doživeo”.

I ovde se priča ne završava. Izlagao je grupno u zemlji i inostranstvu. Samostalno par puta, u školi u rodnom Lepojeviću. Kaže da je sada posvećeniji svom poslu, umetničkom naravno, penzioner je ima više vremena, a i mehanizacijom se brže obradi polje ...I dođe sve na svoje, nesuđeni “poljoprivredni stručnjak”, kako ga selom prozvaše zbog odluke da upiše i napusti Poljoprivrednu školu u Rekovcu, posta svima na iznenađenje “Stručnjak za slike i boje”. Ponekad i u šali rečeno, i Bog pomogne da pred svetom bude ostvareno.

Izvor teksta: Nataša Lazić Bogosavljević

Oblici koje nije pojela vatra

U selu Oparić vajarstvom se bavi mladi Aleksandar Filipović. "Hrastovo drvo koje mi je privuklo pogled bilo je namenjeno vatri. Uzeo sam ga u ruke i dugo posmatrao sa svih strana. Latio sam se dleta i sliku iz svojih misli preneo na drvo. Skulptura je duga oko 30 centimetara i predstavlja starog čoveka u narodnoj nošnji. Dao sam joj naziv Spašen od vatre" – priča Aleksandar.

Radove ovog mladog umetnika, Levčani su prvi put mogli da zapaze na kolektivnoj izložbi oparićkih slika povodom tridesetogodišnjice postojanja Poljoprivredno-veterinarske šokole u Rekovcu. U Kaleničkoj školi, na stalnoj postavci izložbe levačkih slikara nalaze se i Aleksandove figure od kojih najviše pažnje privlače : Glava bika i Vladar u utvrđenju.

”Do sada sam izvajao oko trideset skulptura. Od 1997. godine sam član Oparićke slikarske škole Janko Brašić a godinu dana kasnije postao sam i član USLUS-a. Rado se uključujem u akcije koje vodi i jedno i drugo udruženje.Posebno sam pristalica akcija koje se organizuju u humanitarne svrhe. Veoma sam zadovoljan ako moja mala dela donesu nekome veliku radost”.

     

Pred ovim skromnim, mladim čovekom je budućnost. U njegovom stupanju na pozornicu vajarstva ima simbolike. Dleta se latio 1994. godine, one iste kada je preminuo i Janko Brašić, koji je bio i vajar, jedini na ovom području u to vreme. Nije li onemoćala ruka jednog u istom selu pokazala put drugom talentu i dokazala da je Oparić rasadnik talenata i nosilac duhovne snage Levča.

Izvor teksta: Nataša Lazić Bogosavljević (tekst je nastao 8.02.2000.god.)

Zlatni glas sabora

U okviru predsaborskih dana «Prođoh Levač, prođoh Šumadiju» održava se jednodnevna manifestacija «Zlatni glas sabora» na kojoj nastupaju pevači amateri. Ova već tradicionalna manifestacija koja se održava svake godine u Domu kulture u Rekovcu ima za cilj negovanje starih tradicionalnih i izvornih pesama. Okuplja veliki broj učesnika i posetilaca, a stručni žiri ocenjuje učesnike i dodeljuje nagrade za najbolje izvedene pesme.

U revijalnom delu učestvuju i kulturno-umetnička društva iz Leča koja posetiocima kroz igru predstavljaju tradicionalne i kulturne vrednosti Levča. Zlatni glas sabora se održava svake godine krajem jula ili početkom avgusta meseca. Organizator manifestacije je LS Rekovac i Turistička organizacija opštine Rekovac.

     

 

Opširnije...

Naivno slikarstvo u Opariću – Miloš Lazić

Miloša Lazića, slikara iz sela Oparić, mnogi smatraju za naslednika Janka Brašića rodonačelnika srpskog naivnog slikarstva. Svojim prvim delima pojavio se u javnost sedamdesetih godina prošlog veka i ostavio značajne radove u oblasti srpske naivne umetnosti. Miloš Lazić je učenik Janka Brašića i pored aktivnog bavljenja naivnim slikarstvom ujedno je i predsednik Udruženja likovnih umetnika Levča koje ima za cilj promociju, očuvanje i negovanje oparićke škole naivnog slikarstva.

Svake godine u okviru saborskih dana “Prođoh Levač, prođoh Šumadija” održava se tradicionalno i sabor slikara i pesnika “Jankovi dani” u čast Janka Brašića. U okviru sabora održava se i dečija likovna kolonija na kojoj učešće uzimaju deca školskog uzrasta. Miloš Lazić i ostali članovi udruženja likovnih umetnika Levča, aktivno učestvuju u organizaciji likovne kolonije sa ciljem da se motivišu mladi da stvaraju, nastave tradiciju oparićke slikarske škole i sačuvaju uspomenu na rad likovne sekcije u školi u selu Opariću koju je vodio Janko Brašić.

    

Levački lejkaši

Redovni učesnici sabora „Prođoh Levač, prođoh Šumadiju“ su lejkaši iz levačkih sela Tečić, Kaludra i Vukmanovac koji čine instrumentalnu grupu „Levač“. Karakteristika ove grupe instrumentalista je što se njihovo muzičko umeće manifestuje kroz sviranje na lejkama, instrumentima napravljenim od tikve. Sviranje na ovim prastarim narodnim instrumentima je dugogodišnja tradicija u Levču. Gotovo 40 godina lejkaši iz Levča prenose stare izvorne pesme i melodije posetiocima mnogobrojnih manifestacija i sabora širom zemlje.

Lejkašku grupu je 1976.godine osnovao Sibin Slavković iz sela Kaludra, a danas ovom grupom rukovodi Predrag Blagojević zvani Liker iz sela Tečić. Više od tri decenije je kompozitor, majstor za izradu instrumenata, vođa orkestra i zdravičar na saboru narodnog stvaralaštva „Prođoh Levač, prođoh Šumadiju“.

   

Naivno slikarsto - jedinstveno kulturno nasleđe Levča

Naivno slikarstvo u Levču vezuje se se za rodonačelnika srpske naive Janka Brašića (1906–1994), poreklom iz Oparića, sela u opštini Rekovac. Svojim prvim delima pojavio se u javnost četrdesetih godina prošlog veka i ostavio neizbrisive tragove u oblasti srpske naivne umetnosti. Svoj umetnički rad Brašić je započeo selu Opariću i u njemu ostao i stvarao do svoje smrti. Tu u svom rodnom kraju sticao je ljubav za lepotu, posmatrajući kao dete biser naše srednjovekovne umetnosti, crkvu manastira Kalenića. Kulturno nasleđe područja manifestovalo se u izboru tema i motiva kao I koloritu vezanom za boje folklora njegovog zavičaja, ali interpretirani originalnim likovnim jezikom, rustičnim elementarnim realizmom.

Mnogobrojni psihološki portreti, događaji i običaji iz seoskog života, istorijske kompozicije, anegdote, poneka mrtva priroda, gradski prizor i čist pejzaž levačkog područja, kao i alegorijsko - simbolični sadržaji, nose svojevrsne osobine likovnog rukopisa autora, hroničara svog vremena, koji je na trenutak uspeo da zaustavi prolaznost starog i patrijahalnog.

Janko Brašić je rođen 09. januara 1906. godine se u selu Oparić. Živeo je 88 godina, a za njim je preko šest decenija umetničkog rada i više stotina sačuvanih uljanih slika, crteža, grafika, fresaka, ikona i skulptura u glini, kamenu i drvetu koje se nalaze u muzejskim zbirkama, galerijama, privatnim kolekcijama u svojoj zemlji i inostranstvu, u vlasništvu njegove familije, na zidovima manastira i crkava po Srbiji, na seoskim grobljima ili kao javni spomenici u mestima oko Oparića. Pored ove materijalne, sačuvana je i obimna pisana građa, veoma važna za proučavanje njegovog umetničkog rada.

Ime Janka Brašića vezano je za osnivanje Galerije samoukih likovnih umetnika 1960. godine (danas Muzej naivne umetnosti u Jagodini), jer je formiranje zbirke započeto njegovim slikama, skulpturama i crtežima. Danas se u zbirci Muzeja naivne umetnosti čuva 67 ideja Janka Brašića iz perioda od 1935. godine do kraja devete decenije dvadesetog veka, kao i bogat dokumentarni materijal. U stalnoj postavci nalaze se slike izabrane sa ciljem da pokažu najvrednija dela najstarijeg srpskog samouka, kroz nekoliko faza. Svojim delima Janko Brašić je učestvovao na mnogim kolektivnim izložbama u zemlji i svetu u organizaciji Muzeja naivne umetnosti ili drugih muzejskih kuća i kulturnih institucija, zatim u mnogim selekcijama kritičara Ota Bihalji Merina na najznačajnijim svetskim izložbama naivne umetnosti.

Svake godine u okviru saborskih dana manifestacije “Prođoh Levač, prođoh Šumadija” održava se tradicionalno i sabor slikara i pesnika “Jankovi dani” u čast ovog slikara. U okviru sabora održava se I dečija likovna kolonija koja ima za cilj da motiviše mlade da stvaraju, nastave tradiciju Oparićke slikarske škole i sačuvaju uspomenu na rad likovne sekcije u Oparićkoj školi koju je vodio Janko Brašić.

Korparstvo u Levču – veština i nasleđe starih levačkih majstora

Korparstvo u Levču ima višedecenijsku tradiciju i predstavlja jedan od najstarijih zanata, koji su očuvani do današnjih dana. Početak korparstva u Levču se vezuje za kraj XIX veka za područje današnjih sela Dragovo, Tečić, Belušić i Vukmanovac. U selu Dragovo do pred kraj 80-tih godina prošlog veka više od stotinu porodica se bavilo izradom korpi od vrbovog pruća. Danas je ovaj zanata u selu Dragovo gotovo izumro, izuzev sela Belušić i Tečić gde još uvek postoje domaćinstva i registrovane preduzetničke radnje za izradu predmeta od vrbovog pruća. Pojedine zanatlije iz Belušića su sredinom 80-tih godina prošlog veka izvozili gotove proizvode u tadašnju SR Nemačku, 90 tih i Sloveniju, pa čak su se ovi proizvodi mogli naći i u JAT-ovim avionima koji su deljeni kao poklon putnicima.

Osnovna sirovina koja se koristi za proizvodnju je crvena vrba (S. purpurea L.) koja ima crvenu koru i vrlo gipke grančice. Uzgaja se namenski na proplancima i vrbicima levačkih šuma.

Levački korpari svoje proizvode prodaju najčešće na saborima i vašarima, kao i poljoprivrednim sajmovima i manifestacijama koje imaju za cilj promociju turističkih i ruralnih potencijala.